Czy wszystko można kupić? Pieniądze, wartości i granice rynku
Opis
Czy wszystko, co da się kupić, powinno być na sprzedaż? 💰
Na tym warsztacie młodzież zastanawia się nad rolą pieniędzy i rynku w naszym życiu oraz nad granicami tego, co może mieć cenę.
Podczas zajęć:
- rozmawiamy o tym, do czego służą pieniądze, i o tym, czy wszystko, co ma cenę, ma też wartość
- ustawiamy się na „linii stanowisk”: od „powinno być dostępne do kupienia i sprzedaży” po „nie powinno być przedmiotem sprzedaży”
- analizujemy dwa przypadki i oglądamy wystąpienie filozofa Michaela Sandela 🎬
Zajęcia kończą się rozmową całej grupy i podsumowaniem.
Warsztat prowadzi: Anna Jurek
Film
Scenariusz do pobrania
Scenariusz: Czy wszystko można kupić? Pieniądze, wartości i granice rynkuQUIZ
FAQ
Do kogo skierowany jest scenariusz „Czy wszystko można kupić?”?
Do uczniów szkół ponadpodstawowych.
Jak wygląda plan zajęć?
Warsztat trwa 3 × 45 minut, z dwiema przerwami. Blok I: powitanie, kontrakt i pytanie otwierające (20 min) oraz „Po co są pieniądze?” (25 min), przerwa. Blok II: „Ma cenę, ale czy ma wartość?” (15 min), „Czy wszystko można kupić? – linia stanowisk” (15 min) i „Dwa przypadki” (15 min), przerwa. Blok III: film z wystąpieniem Michaela Sandela (25 min), dyskusja lub dialog grupowy (10 min) oraz podsumowanie i ewaluacja (10 min).
Co trzeba przygotować?
Sprzęt i materiały biurowe: komputer z internetem, projektor lub duży ekran, głośniki, tablica lub flipchart, markery, minutnik, taśma malarska, 5 arkuszy A3, kartki A4 po jednej na osobę oraz ok. 50 karteczek samoprzylepnych. Do wydruku lub przygotowania według scenariusza: 4 kartki z napisami „ma cenę”, „ma wartość”, „ma jedno i drugie” i „to zależy”, 2 kartki do „linii stanowisk”, po 2 wydruki przypadków A i B, karta pracy 1 oraz kartki do ewaluacji. Karta do wydruku z przypadkami (załącznik 1, „Karta pracy 1”) jest dołączona na końcu scenariusza.
Jaki film jest potrzebny?
Wystąpienie Michaela Sandela „Why we shouldn’t trust markets with our civic life” (TEDGlobal 2013, ok. 14 minut), w języku angielskim. Scenariusz nazywa je po polsku „Dlaczego nie powinniśmy powierzać naszego życia obywatelskiego rynkowi”. Adres filmu jest w scenariuszu.
Na czym polegają „linia stanowisk” i „Dwa przypadki”?
Na „linii stanowisk” po jednej stronie sali leży kartka „POWINNO BYĆ DOSTĘPNE DO KUPIENIA I SPRZEDAŻY”, po drugiej „NIE POWINNO BYĆ PRZEDMIOTEM SPRZEDAŻY”, a środek sali oznacza „TO ZALEŻY”. W „Dwóch przypadkach” klasa dzieli się na cztery zespoły: dwa dostają „Przypadek A – Pieniądze za czytanie”, a dwa „Przypadek B – Płatne miejsce w kolejce”.